|
Vocabulary
|
Pronunciation
|
Meaning
|
|||
|
approve
(v)
|
/
əpruv /
|
- เห็นด้วย, อนุมัติ
- to think that sb/sth is good, acceptable or
suitable
Ex. I told my mother I wanted to leave school
but she didn't approve.
|
|||
|
loan (n)
|
/ loʊn /
|
- การให้ยืม, เงินกู้,
- money that an organization such as a bank lends
and sb borrows
Ex. It took three years to repay my student loan (= money lent to a student) .
|
|||
|
rescue
(v)
|
/ reskju /
|
- ช่วยชีวิต
- to save sb/sth
from a dangerous or harmful situation
Ex. He rescued a
child from drowning.
|
|||
|
demonstration
(n)
|
/ demənstreɪʃn /
|
- การประท้วง, การพิสูจน์, การอธิบาย
- a public meeting or march at
which people show that they are protesting against or supporting sb/sth
Ex. We were given a brief
demonstration of the computer's functions.
|
|||
|
detail
(n)
|
/ dɪteɪl /
|
- รายละเอียด
- a small individual fact or item; a less
important fact or item
Ex. He stood still,
absorbing every detail of the street.
|
|||
|
remain
(v)
|
/ rɪmeɪn /
|
- ยังเหลืออยู่, พักอยู่, ยังเหมือนเดิม
- to continue to be sth; to be still in the same
state or condition
Ex. Train fares are likely to remain unchanged.
|
|||
|
productive
(adj)
|
/ prədʌktɪv /
|
- ที่อุดมสมบูรณ์
,
ที่ก่อให้เกิดผล
- making goods or growing crops,
especially in large quantities
Ex. The aim was to maximize the
machine's productive capacity.
|
VOA #8
Read User's Comments(0)
Learning Log >> Outside the classroom #8
The PPP Approach to Communicative Language Teaching
"PPP" (or the
"3Ps") stands for Presentation, Practice and Production - a common
approach to communicative language teaching that works through the progression
of three sequential stages.
ในส่วนของวิชาภาษาอังกฤษนั้นการจัดการเรียนการสอนโดยใช้
PPP Model โดยแบ่งเป็น3 ขั้นตอน คือ
ขั้นที่1 Presentation สอนคำศัพท์ การออกเสียง สะกดคำ
และโครงสร้างไวยากรณ์ง่ายๆ
ขั้นที่2 Practice คือการจัดกิจจกรรมสู่ผู้เรียนตาม text ที่ได้สอนไป
ขั้นที่3 Production เป็นขั้นที่ครูอยากเห็นผลผลิตชิ้นโตจากการเรียนการสอนคือจัดกิจกรรมเน้นตาม
textน้อย นอกtextเยอะ
บวกกับความรู้เดิมของผู้เรียน กลายมาเป็นผลผลิตชิ้นใหม่
สุดท้ายประเมินภาระงานและชิ้นงานทุกครั้ง
"PPP" (or the "3Ps") stands for Presentation, Practice
and Production - a common approach to communicative language teaching that
works through the progression of three sequential stages.
Presentation represents the
introduction to a lesson, and necessarily requires the creation of a realistic
(or realistic-feeling) "situation" requiring the target language to
be learned. This can be achieved through
using pictures, dialogs, imagination or actual "classroom
situations". The teacher checks to
see that the students understand the nature of the situation, and then builds
the "concept" underlying the language to be learned using small
chunks of language that the students already know. Having understood the concept, students are
then given the language "model" and engage in choral drills to learn
statement, answer and question forms for the target language. This is a very teacher-orientated stage where
error correction is important.
Practice usually begins with what
is termed "mechanical practice" - open and closed pair work. Students gradually move into more
"communicative practice" involving procedures like information gap
activities, dialog creation and controlled role-plays. Practice is seen as the frequency device to
create familiarity and confidence with the new language, and a measuring stick
for accuracy. The teacher still directs
and corrects at this stage, but the classroom is beginning to become more learner-centered.
Production is seen as the
culmination of the language learning process, whereby the learners have started
to become independent users of the language rather than students of the
language. The teacher's role here is to
somehow facilitate a realistic situation or activity where the students
instinctively feel the need to actively apply the language they have been
practicing. The teacher does not correct
or become involved unless students directly appeal to him/her to do so.
The three stages of a PPP lesson
Firstly, the
teacher presents the new word, an event which involves the presentation of
pronunciation and spelling, all in context. Next the teacher allows the
students to practice the new word in a controlled setting, making sure the
student has understood it properly. Third is the production stage, where there
is less-controlled practice and an informal assessment of learning whereby the
students get chance to use the new word in an original way, to relate it to
their knowledge and experiences. These three stages help the student to
consolidate the new word in their mental vocabulary bank.
This method of presentation, practice and production is an approach that
follows a definite sequence:
The teacher presents the new vocabulary and explains the form of the
language in a meaningful context.
The students practice this new vocabulary through controlled activities
such as worksheets or question and answer activities.
The students use or produce what they have learned in a communicative
activity such as a role-play, communication game, or question and answer
session.
Teaching using the PPP technique
Each stage of the Presentation,
Practice and Production lesson must be planned well to be effective. However,
PPP is a highly flexible approach to teaching and there are many different
activities a teacher can employ for each stage.
Presentation can include mime,
drawing, audio. In fact it is a good idea to try to engage with different sense
of the students to get across the meaning of the new word. It is also important
to make sure that students have understood the new word before getting them to
move on to practice it. It is often fun and highly effective for students to
play games to practice their new vocabulary and to produce it.
ที่มา: http://myenglishlanguage.com/ppp-technique.htm
Learning Log >> Outside the classroom #7
Content – Based Instruction (CBI)
Brinton, Snow และ Wesche (1989)
ให้คำอธิบายเกี่ยวกับการสอนภาษาโดยใช้เนื้อหาเพื่อนำไปสู่การเรียนรู้ภาษา
หรือที่เรียกว่า Content – Based
Instruction (CBI)ว่าเป็นการสอนที่ประสานเนื้อหาเข้ากับจุดประสงค์ของการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร
โดยมุ่งให้ผู้เรียนสามารถใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือในการศึกษาเนื้อหาพร้อมกับพัฒนาภาษาอังกฤษเชิงวิชาการผู้สอนที่ใช้แนวการสอนแบบนี้เห็นว่าครูไม่ควรใช้เนื้อหาเป็นเพียงแบบฝึกหัดทางภาษาเท่านั้น
แต่ครูควรฝึกให้ผู้เกิดความเข้าใจสาระของเนื้อหา โดยใช้ทักษะทางภาษาเป็นเครื่องมือ
ครูจะใช้เนื้อหากำหนดรูปแบบของภาษา (Form) หน้าที่ของภาษา (Function) และทักษะย่อย (Sub – Skills) ที่ผู้เรียนจำเป็นต้องรู้เพื่อที่จะเข้าใจสาระของเนื้อหาและทำกิจกรรมได้
การใช้เนื้อหาเพื่อนำไปสู่การเรียนรู้ภาษานี้จะทำให้ครูสามารถสร้างบทเรียนให้สอดคล้องกับสถานการณ์จริงได้มากที่สุด
ทั้งนี้ครูจะต้องเข้าใจการสอนแบบบูรณาการหรือทักษะสัมพันธ์
ตลอดจนเข้าใจเนื้อหาและสามารถ ใช้เนื้อหาเป็นตัวกำหนดบทเรียนทางภาษา (Brinton, Snow, Wesche, 1989)
แนวการสอนแบบนี้
ครูจะประสานทักษะทั้งสี่ให้สัมพันธ์กับหัวเรื่อง (Topic) ที่กำหนดในการเลือกหัวเรื่องครูจะต้องแน่ใจว่าผู้เรียนมีทักษะและกลวิธีการเรียน
(Learning Strategies) ที่จำเป็นเพื่อที่จะสามารถเข้าใจเนื้อหาได้ การสอนภาษาแนวนี้เหมาะสมอย่างยิ่ง
เพราะเป็นการฝึกกลวิธีการเรียนภาษา
เพื่อให้ผู้เรียนสามารถเข้าใจความหมายของภาษาและสามารถนำกลวิธีนี้ไปใช้ได้ตลอด
ส่วนเนื้อหาและกิจกรรมการเรียน ครูสามารถปรับแต่งให้มีความหลากหลายมากขึ้น
กิจกรรมการเรียนการสอนในแนวนี้จะกระตุ้นให้ผู้เรียนคิด
และเกิดการเรียนรู้ โดยผ่านการฝึกทักษะทางภาษา
กิจกรรมเป็นแบบทักษะสัมพันธ์ที่สมจริง ตัวอย่างเช่น
เมื่อผู้เรียนได้ฟังหรืออ่านบทความที่ได้จากสื่อจริง (Authentic Material) แล้วผู้เรียนไม่เพียงแต่ทำความเข้าใจข้อมูลเท่านั้น
แต่จะต้องตีความและประเมินข้อมูลนั้น ๆ ด้วย ดังนั้นผู้เรียนจะต้องรู้จักการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อที่จะสามารถพูดหรือเขียนเชิงวิชาการที่เกี่ยวกับเรื่องนั้น
ๆ ได้ จะเห็นได้ว่าผู้เรียนจะได้ฝึกทั้งทักษะทางภาษา (Language Skills) และทักษะการเรียน (Study Skills) ซึ่งจะเตรียมผู้เรียนให้พร้อมที่จะใช้ภาษาอังกฤษเชิงวิชาการในสถานการณ์จริงในอนาคต
การสอนแบบ CBI มุ่งเตรียมผู้เรียนให้สามารถใช้ภาษาอังกฤษเพื่อหาความรู้ทางวิชาการเพิ่มเติม
ซึ่งการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนไม่แตกต่างไปจากการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยมีแนวการเรียนการสอนที่สำคัญดังนี้
คือ
- การสอนแบบยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง
(Learner – Centered
Approach)
- การสอนที่คำนึงถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับภาษา (Whole Language Approach)
- การสอนที่เน้นการเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning)
- การสอนที่เน้นการเรียนรู้จากการทำโครงงาน (Project – Based Learning)
นอกจากนี้ยังเน้นหลักสำคัญว่า ผู้เรียนสามารถเรียนรู้ภาษาได้ดี
ถ้ามีโอกาสใช้ภาษาในสถานการณ์ที่เหมือนจริง
และผู้เรียนจะใช้ภาษามากขึ้นถ้ามีความสนใจในเนื้อหาที่เรียน
ดังนั้นผู้เรียนจึงต้องนำเนื้อหาที่เป็นจริงและสถานการณ์การเรียนรู้ที่สมจริงมาให้ผู้เรียนได้ฝึกใช้ภาษา
เพื่อที่จะทำความเข้าใจสาระของเนื้อหา
โดยผู้เรียนสามารถใช้พื้นความรู้เดิมของตนในภาษาไทยมาโยงกับเนื้อหาของวิชาในภาษาอังกฤษ
และที่สำคัญที่สุด คือ แนวการสอนแนวนี้ฝึกให้ผู้เรียนคิดเป็น
สามารถวิพากษ์วิจารณ์ข้อมูลที่ได้จากเนื้อหาที่เรียน
และใช้ทักษะทางภาษาเป็นเครื่องมือในการค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมได้
ฉะนั้นการเรียนการสอนวิธีนี้จึงเหมาะสมกับการสอนภาษาในระดับประถมศึกษา
VOA #7
|
Vocabulary
|
Pronunciation
|
Meaning
|
|||
|
allowance
(n)
|
/
əlaʊəns /
|
- งบประมาณ, เบี้ยเลี้ยง
- an amount of money that is given to sb
regularly or for a particular purpose
Ex. Do you get an allowance for clothing?
|
|||
|
spend
(v)
|
/ spend /
|
- ใช้เงิน, จ่ายเงิน, ใช้เวลา
- to give money to pay for goods,
services, etc
Ex. I've spent all my money
already.
|
|||
|
receive
(v)
|
/
rɪsiv /
|
- รับ, ยอมรับ, ได้มาซึ่ง
- to get or accept
sth that is sent or given to you
Ex. He received an
award for bravery from the police service.
|
|||
|
demands
(n)
|
/ dɪmænd /
|
- ความต้องการ
-
things that sb/sth makes you do, especially things that are difficult,
make you tired, worried, etc
Ex. She shouldn't always give in
to his demands.
|
|||
|
useful
(adj)
|
/ jusfl /
|
- ที่มีประโยชน์
- that can help you to do or
achieve what you want
Ex. He might be useful to us.
|
Learning Log >> Inside the classroom #7
June 15,
2013, today is the seventh class for study curriculum English teaching
management. I create course syllabus. There are 16 lesson plans in four units.
I can use it when I will be a teacher. In my syllabus has four units.
Course: English for Thais
Level: Secondary 1
Unit 1: Welcome to Pakphanang
Topic 1: Around
Pakphanang
Topic
2: Food in my hometown
Topic 3:
Tradition from Pakphanang
Topic
4: Going to Laem Talumpuk
Unit 2: Let’s go to ASEAN
Topic 1: ASEAN member
states
Topic 2: Job in ASEAN
Topic 3: Robert’s family
Topic 4:
Wonderful places in ASEAN
Unit 3: Worldly wisdom
Topic 1: Are you a beautiful girl?
Topic 2: My world
Topic 3: The best building in the world
Topic
4: Flooding
Unit 4: Save environment
Topic
1: Global warming
Topic 2:
3R interesting
Topic
3: Long live long
life
Topic 4:
Going place
Sometimes, it hard to understand but if you try to do it, it will easy just you start to learn, think and do. Fighting !!
VOA #6
|
Vocabulary
|
Pronunciation
|
Meaning
|
|||
|
values
(n.)
|
/
vælju /
|
- มูลค่า, คุณค่า, ประเมินค่า
- how much sth is worth in money or other
goods for which it can be exchanged
Ex. The winner will receive a prize to the value of £1 000.
|
|||
|
exchange
(n)
|
/ ɪkstʃeɪndʒ /
|
- การโต้เถียง, การแลกเปลี่ยน
- an act of giving sth to sb or
doing sth for sb and receiving sth in return
Ex. We need to promote an open
exchange of ideas and information.
|
|||
|
polish
(v)
|
/
pɑlɪʃ /
|
- ขัด,ปรับปรุงให้ดีขึ้น
- a to make sth
smooth and shiny by rubbing it
Ex. He polished his
glasses with a handkerchief.
|
|||
|
idea (n)
|
/ ai'di:ə /
|
- ความคิด, แผนการ
- a plan, thought or suggestion,
especially about what to do in a particular situation
Ex. It would be a good idea
to call before we leave.
|
|||
|
crucify
(v)
|
/ krusɪfaɪ /
|
- ฆ่าโดยการตรึงกางเขน
- to kill sb as a punishment by
fastening them to a wooden cross
Ex. The prime minister was
crucified in the press for his handling of the affair.
|
Learning Log >> Outside the classroom #6
การสอนโดยใช้ B-SLIM Model
วิธีสอนแบบ B-SLIM เป็นรูปแบบหนึ่งของการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองเพื่อมุ่งเน้นการสื่อสารโดยอาศัยหลักการและแนวคิดทฤษฎีพัฒนา
การเชาวน์ปัญญาของพีอาเจต์(Piaget) ทฤษฎีพัฒนาการเชาวน์ปัญญาของวิก็อทสกี้ (Vygotsky) และทฤษฎี การเรียนรู้โดยการค้นพบของบรูนเนอร์ (Discovery Aproach) ซึ่ง Olenka Bilash เป็นผู้ออกแบบวิธีการสอน (B-Slim Overview.)
แนวคิดเกี่ยวกับการสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร
(Communicative Language Teaching) จุดมุ่งหมายของวิธีสอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารมุ่งให้ผู้เรียนใช้ภาษาที่เรียนในการสื่อสารทำความเข้าใจระหว่างกัน
และคนส่วนใหญ่มีความเชื่อว่า
ถ้าผู้เรียนมีความรู้เกี่ยวกับโครงสร้างทางภาษาและคำศัพท์แล้วจะสามารถใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารได้
แต่ข้อเท็จจริงแล้วพบว่าถึงแม้ผู้เรียนจะเรียนรู้โครงสร้างของภาษาต่างประเทศมาแล้วเป็นอย่างดีก็ยังไม่สามารถพูดคุยหรือสื่อสารกับชาวต่างประเทศ
หรือจะใช้ได้บ้างก็จะใช้ภาษาในลักษณะที่เจ้าของภาษาไม่ใช้กัน
แม้จะเป็นภาษาที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ ด้วยเหตุนี้
นักภาษาศาสตร์และผู้ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศจึงได้พัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับการสอนภาษาต่างประเทศเพื่อการสื่อสารขึ้น
สุมิตรา อังวัฒนกุล (2540 : 17–21) กล่าวถึงการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ว่าการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารเป็นแนวคิดที่เกิดจากความตระหนักถึงความจริงที่ว่าความรู้ ความสามารถทางด้านศัพท์
ไวยากรณ์ และโครงสร้างทางภาษาเพียงอย่างเดียว
ไม่สามารถช่วยให้ผู้เรียนใช้ภาษาที่เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพและเหมาะสมในการสื่อสารกับผู้อื่น
การใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร เป็นการใช้ภาษาระหว่างผู้รับสารและผู้ส่งสาร
ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับว่าวิธีสอนที่ทำให้ผู้เรียนสามารถนำภาษาไปใช้ในการสื่อสารได้จริง
(Actual Communication) ได้แก่ วิธีการสอนตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร(The Communicative Approach) เนื่องจากจุดมุ่งหมายหลักของวิธีการสอนดังกล่าวเน้นความสามารถในการสื่อสาร
(Communicative Competence) ของผู้เรียน
ขั้นตอนการสอนแบบ B-SLIM
ธูปทอง กว้างสวาสดิ์ (2544 : 24-30) ได้สรุปไว้ว่ากิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวสื่อสารมีกิจกรรมที่หลากหลาย
แต่กิจกรรมหนึ่งที่น่าสนใจ คือการสอนภาษาที่สองของ บิลาช Bilash’s Second Language Instructional Model หรือ B-SLIM Model. ประกอบไปด้วย 5 ส่วน ดังนี้
1. ขั้นวางแผนและการเตรียม (Planning and Preparation) ขั้นนี้ครูจะเลือก
กิจกรรมและเนื้อหาให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายของหลักสูตรและความสนใจของผู้เรียน
นอกจากนั้นครูต้องจัดเตรียมสื่อและอุปกรณ์
ที่จำเป็นเพื่อช่วยให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ สื่อต้องน่าสนใจและสอดคล้องกับเนื้อหา
และควรเป็นสื่อที่เป็นของจริง
2. ขั้นทำความเข้าใจตัวป้อนหรือข้อความรู้ใหม่ (Comprehensible Input)
ขั้นนี้ครูต้องอธิบายความรู้ใหม่ ข้อมูลหรือตัวป้อนใหม่
โดยตั้งอยู่บนฐานความรู้เดิมของผู้เรียน ครูสามารถให้ตัวป้อนเหล่านี้
ในการที่นักเรียนจะเข้าใจหรือเกิดการเรียนรู้ โดยการขยายความ อธิบายเพิ่มเติม
บิลาช ได้จำแนกตัวป้อนด้านความรู้ออกเป็น 9 ชนิดดังนี้
2.1 การรับรู้ภาษา (Language Awareness) บิลาชและทูลาซิวิคซ์
กล่าวถึงการรับรู้ทางภาษาว่า การรับรู้ภาษาเกี่ยวข้องกับเรื่องต่อไปนี้
- ทักษะทางภาษา
- ทัศนคติ
- การเรียนรู้และการใช้ภาษา
สิ่งเหล่านี้ผู้สอนต้องบูรณาการเข้าในกิจกรรมการเรียนการสอน
และสอนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและขึ้นอยู่กับความพร้อมของผู้เรียน
2.2 การออกเสียง (Pronunciation) เป็นส่วนสำคัญของการพูด
และเป็นทักษะที่ยากสำหรับผู้เรียนภาษาต่างประเทศก่อนที่ผู้เรียนจะสามารถพูดได้เป็นประโยค
เขาต้องออกเสียงคำได้ก่อน การออกเสียงควรเน้นความคล่องและจังหวะ การขึ้นเสียงสูงต่ำ
ตามบริบทและสถานการณ์
2.3 ศัพท์ (Vocabulary) สามารถแยกออกเป็น 2 ชนิด คือ Active Vocabulary หมายถึง
คำศัพท์ที่ผู้เรียนเข้าใจความหมายออกเสียงได้ถูกต้องและใช้การพูดและเขียนได้ Passive Vocabulary หมายถึง
คำศัพท์ที่ผู้เรียนรู้ความหมายและเข้าใจเมื่อพบคำนั้น ในรูปประโยคหรือข้อความ
แต่ไม่สามารถใช้พูดและเขียนได้ คำศัพท์ในการสอนแต่ละครั้งต้องไม่มากหรือน้อยเกินไป
และต้องสอนจากศัพท์ที่ใกล้ตัว หรือคำศัพท์เพื่อการดำรงชีวิต (Survival Vocabulary) หมายถึง
ศัพท์ที่ผู้เรียนใช้สื่อสารในชีวิตประจำวัน เช่น ศัพท์เกี่ยวกับ สัตว์ คำถาม
คำทักทาย
2.4 ไวยากรณ์ (Grammar) การสอนหลักไวยากรณ์ในปัจจุบันมีแนวโน้มจะยึดหลักการสอนตามแนวสื่อสาร
สามารถสอนได้ 2 วิธี คือ
2.4.1 การสอนแบบอุปนัย คือ การสอนโดยใช้กิจกรรมต่างๆ
ขึ้นมาก่อนแล้วครูและนักเรียนช่วยกันสรุปกฎเกณฑ์
2.4.2 การสอนแบบนิรนัย คือ การสอนที่เริ่มจากกฎเกณฑ์
แล้วจึงฝึกการใช้กฎเกณฑ์ โดยใช้กิจกรรมต่างๆ
หรือให้ทำแบบฝึกหัดเพื่อให้สนองวิธีการเรียนรู้ของนักเรียน
ครูต้องให้ตัวอย่างเพียงพอ
และสาธิตการใช้จนผู้เรียนรู้และผู้สอนต้องแม่นกฎเกณฑ์ก่อนที่จะสอนนักเรียน
2.5 สถานการณ์และความคล่องแคล่ว (Situation/Fluency) การเรียนรู้ภาษาที่สอง (Second Language-SL) และภาษาต่างประเทศ (Foreign Language FL) หมายถึง
การพัฒนาความสามารถในการใช้ภาษาได้หลากหลายตามบริบทและสถานการณ์ได้อย่างคล่องแคล่ว
2.6 วัฒนธรรม (Culture) วัฒนธรรมสามารถแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ซีใหญ่ (Big “C”) หมายถึง ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ วรรณคดี ศิลปะดนตรี ซีเล็ก (Small c) หมายถึง ขนบธรรมเนียมประเพณี ลักษณะนิสัย
การแต่งกาย อาหาร การใช้เวลาว่าง การเรียนภาษาต่างประเทศ
คือการเรียนวัฒนธรรมต่างประเทศ ซึ่งไม่สามารถแยกภาษาออกจากวัฒนธรรมได้
การสอนวัฒนธรรมครูควรสอนในรูปของกระบวนการพบปะสังสรรค์
มากกว่าที่จะบอกให้รู้ข้อเท็จจริงทางวัฒนธรรม
ครูต้องจัดกิจกรรมเพื่อช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจวัฒนธรรมของเจ้าของภาษา
2.7 กลวิธีการเรียนรู้ (Learning Strategy) กลวิธีการเรียนรู้ หมายถึง
การกระทำพฤติกรรม ขั้นตอน และเทคนิคเฉพาะในการเรียนภาษาที่สองและภาษาต่างประเทศ
เช่น การหาผู้ช่วยในการฝึกการสนทนาเพื่อพัฒนาทักษะพูด
การใช้เทคนิคปรับปรุงปัญหาในการเรียนภาษาของตัวผู้เรียนเอง
ซึ่งมีวิธีการเรียนที่ต่างกัน
กลวิธีการเรียนมีความสำคัญเพราะเป็นเครื่องมือสำหรับการใช้ภาษาในการปฏิสัมพันธ์
การจะเลือกเทคนิคที่มีความคล้ายคลึงกัน
และเลือกซ้ำบ่อยครั้งและจะใช้ภาษาในการสื่อสารได้ไม่ดีเท่าที่ควร
ดังนั้นครูจำเป็นต้องรู้และเข้าใจถึงกลวิธีที่หลากหลายและประสบผลสำเร็จ
ซึ่งจะส่งผลให้ผู้เรียน เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง
2.8 ทัศนคติ (Attitude) เป็นองค์ประกอบที่บ่งบอกถึงความเชื่อว่าผู้เรียนมีทัศนคติที่แตกต่างต่อสิ่งต่อไปนี้
คือ ภาษาเป้าหมาย (Target Language) ผู้พูดภาษาเป้าหมาย (Target Language Speaker) ค่านิยมสังคมทางการเรียนภาษาเป้าหมาย
ทัศนคติเหล่านี้มีผลต่อความสำเร็จทางการเรียนภาษาที่สอง การมีทัศนคติด้านบวกต่อภาษาเป้าหมาย
และวัฒนธรรมของภาษานั้นมีความสำคัญต่อผู้เรียน
เพราะทัศนคติบวกย่อมเป็นสิ่งเร้าให้ผู้เรียนอยากปฏิสัมพันธ์กับเจ้าของภาษา
นอกจากนั้นทัศนคติด้านบวกยังส่งผลให้ผู้เรียนเลือกใช้กลวิธีการเรียนรู้ที่หลากหลาย
อันจะช่วยให้ผู้เรียนพัฒนาการเรียนรู้ด้านการฟัง อ่าน และเขียนได้อย่างรวดเร็ว
จะเห็นได้ว่าทัศนคติสำคัญมากในการเรียนภาษาที่สอง
ครูควรจำไว้เสมอว่าการแก้ไขทัศนคตินั้น ไม่สามารถทำได้ในเวลาอันสั้น
ต้องใช้เวลาและเทคนิคที่หลากหลาย
2.9 ทักษะ (Skill) หมายถึง ทักษะฟัง พูด อ่าน และเขียน และยังรวมไปถึงทักษะอื่นๆ เช่น
ทักษะการแก้ปัญหา การค้นคว้าวิจัย การหาความรู้ด้วยตนเอง การเรียนร่วมกับผู้อื่น
2.9.1 ทักษะการฟัง (Listening) ทักษะการฟังถือว่าเป็นทักษะแรกในการสื่อสาร
ถ้าฟังไม่รู้เรื่องก็จะไม่สามารถพูดโต้ตอบได้
ดังนั้นครูจำเป็นต้องออกแบบกิจกรรมเพื่อส่งเสริมทักษะฟัง นูนัน และแลมป์ แนะนำว่า
สิ่งสำคัญที่ครูจำเป็นต้องรู้ก่อนที่จะเตรียมกิจกรรม คือ การสอนทักษะฟัง
ควรคำนึงถึงสถานการณ์หรือบริบท กล่าวคือ เลือกเนื้อหา
ครูควรออกแบบกิจกรรมฝึกการฟังที่หลากหลายและน่าสนใจ เช่น
ครูให้นักเรียนฟังเทปแล้ววาดภาพ เป็นต้น
2.9.2 ทักษะการพูด (Speaking) ในการออกแบบกิจกรรมเพื่อเสริมทักษะพูดครูต้องดูว่ากิจกรรมนั้นต้องเริ่มจากง่ายไปหายาก
โดยเริ่มจากกิจกรรมที่ครูควบคุมให้ความช่วยเหลือ
พร้อมทั้งมีรูปแบบและตัวอย่างให้นักเรียน กิจกรรมเหล่านี้ เรียกว่า
กิจกรรมภายใต้การควบคุม (Conversation) เช่น ในช่วง Intake-Using It ก่อนที่ครูจะให้นักเรียนฝึกสนทนาครูต้องมีแบบการสนทนา (Conversation Matrix) หรือ Dialogue ให้นักเรียนหลังจากนั้นจึงให้นักเรียนทำกิจกรรมที่ยากขึ้น
เช่น บทบาทสมมุติ การเลียนแบบการอภิปราย ในช่วง Intake-Using It การออกแบบกิจกรรมจากง่ายไปหายากเป็นการลดความวิตกกังวล
(Anxiety) ของผู้เรียน
2.9.3 ทักษะการอ่าน (Reading) ก่อนที่จะลงมือปฏิบัติกิจกรรมที่เกี่ยวกับทักษะการอ่าน
ครูต้องจัดกิจกรรมก่อนการอ่าน (Preceding Activity) เช่นการพูดคุยหรืออภิปราย ประสบการณ์หรือเรื่องราวที่สัมพันธ์กับเรื่องที่จะอ่าน
หลังจากนั้นเป็นการแจ้งจุดประสงค์การอ่านว่า
หลังจากการอ่านแล้วนักเรียนต้องได้อะไรบ้าง เช่น ตอบคำถาม อภิปรายกับเรื่องที่อ่าน
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ
ครูต้องแนะนำคำศัพท์หรือโครงสร้างใหม่ก่อนที่จะให้นักเรียนทำกิจกรรม
กิจกรรมสำหรับพัฒนาทักษะการอ่านจัดได้ทั้งกิจกรรมเดี่ยว คู่ กลุ่มทั้งชั้น
ขึ้นอยู่กับความยากง่ายของเนื้อหาที่อ่าน
2.9.4 ทักษะการเขียน (Writing) บิลาชย้ำว่า
ทักษะการเขียนเป็นกุญแจดอกสำคัญที่จะทำให้ผู้เรียนประสบผลสำเร็จในการเรียนภาษาที่สอง
การเรียนรู้การเขียนไม่ใช่ที่เกิดได้โดยธรรมชาติ
เหมือนการพูดสิ่งที่พูดบางครั้งผู้เรียนไม่สามารถเขียนได้
บิลาชได้ออกแบบการสอนเขียนเรียกว่า แบบ (Form) เทคนิค “แบบ” นี้ บิลาชออกแบบจากง่ายไปหายากเพื่อลดสิ่งที่เป็นอุปสรรคในการเรียนรู้ (Affective Filter) ซึ่งได้แก่ เจตคติ แรงจูงใจ
ความวิตกกังวล เทคนิคการสอนเขียน “แบบ” ประกอบไปด้วย 4 ส่วน ดังนี้
2.9.4.1 ส่วนเอ (Quadrant A) เรียกว่าส่วน “ศัพท์น้อยกฎน้อย” เริ่มจากการฝึกเขียนในสิ่งที่ใช้คำศัพท์น้อยและกฎน้อย เช่น คำขวัญ ใบสมัคร
เมนู คำพังเพย สุภาษิต ข้อความ ปริศนา คำทาย การ์ด เป็นต้น
2.9.4.2 ส่วนบี (Quadrant B) เรียกว่าส่วน “ศัพท์มากกฎน้อย” จำนวนคำศัพท์มีคำศัพท์มากแต่กฎเกณฑ์น้อย เช่น ไดอารี่ คำถาม เพลง ละครสั้น
จดหมายส่วนตัว โปสเตอร์ แบบสอบถาม เป็นต้น
2.9.4.3 ส่วนซี (Quadrant C) เรียกว่าส่วน “กฎมากคำศัพท์น้อย” คือการเขียนต้องใช้กฎเกณฑ์มาก แต่ใช้คำศัพท์น้อย ได้แก่
การเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติ ปกนอกหนังสือ ปฏิทิน บัตรเชิญ โฆษณา โปสเตอร์
เกี่ยวกับการท่องเที่ยว โฆษณาทางโทรทัศน์ เป็นต้น
2.9.4.4 ส่วนดี (Quadrant D) เรียกว่าส่วน “คำศัพท์มากกฎเกณฑ์มาก” การเขียนในขั้นนี้จะยากขึ้น
เพราะสิ่งที่เขียนนั้นประกอบไปด้วยทั้งกฎเกณฑ์และคำศัพท์เป็นจำนวนมาก ได้แก่
นิยายผจญภัย นิทานเปรียบเทียบ ตำนาน กฎการเล่นเกม เขียนบทกวี การอธิบาย
หนังสือพิมพ์ประจำห้อง เป็นต้น
3. ขั้นกิจกรรมเพื่อความเข้าใจและฝึกทักษะ (Intake Activity) ขั้นนี้ หมายถึง
ช่วงเวลาที่ผู้เรียนรู้ เนื้อหาหรือตัวป้อน (Input) ผู้สอนพึงระลึกเสมอว่า
ผู้เรียนไม่สามารถเข้าใจข้อมูล สาร หรือตัวป้อนทั้งหมดที่ผู้สอนป้อนในขั้นแรก
ครูจึงจำเป็นต้องจัดกิจกรรมในขั้นนี้เพื่อให้ผู้เรียนมีโอกาสทำสองประการคือ
ประการแรก ครูต้องจัดกิจกรรมเพื่อช่วยให้นักเรียนเข้าใจตัวป้อน เรียกว่า
กิจกรรมเพื่อความเข้าใจ (Intake - Getting) กิจกรรมเพื่อความเข้าใจนี้จะใช้เวลาจนกว่าครูจะแน่ใจว่านักเรียนเข้าใจ Input ครูอาจจะออกแบบ 4-5 กิจกรรม แล้วแต่ความยากง่ายของตัวป้อน
กิจกรรมเพื่อความเข้าใจเป็นกิจกรรมที่ง่ายต่อการปฏิบัติมีตัวอย่างแบบแผน
เพื่อช่วยให้ผู้เรียนลดความกังวลในการปฏิบัติ ประการที่สอง
หลังจากที่นักเรียนเข้าใจตัวป้อนแล้ว ครูต้องออกแบบกิจกรรมที่ยากและซับซ้อนมากขึ้น
เพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสฝึก เรียกว่า กิจกรรมฝึกใช้ภาษา (Intake – Using It) กิจกรรมฝึกใช้ภาษาเป็นกิจกรรมเพื่อการสื่อสารและเป็นธรรมชาติมากกว่ากิจกรรมเพื่อความเข้าใจ
(Getting It Activity)
4. ขั้นผล (Output) กิจกรรมขั้นนี้ ส่งเสริมให้ผู้เรียนใช้ภาษานอกห้องเรียนทั้งทักษะ ฟัง พูด
อ่านและเขียน ลักษณะกิจกรรมขั้นนี้เป็นกิจกรรมสร้างสรรค์และส่วนมากเป็นกิจกรรมเดี่ยว
(Individual Activity) เช่น โครงงาน การเขียนไดอารี่ เรียงความ เรื่องสั้น เป็นต้น
5. ขั้นประเมินผล (Evaluation) ขั้นการสอนนี้ครูรวบรวมข้อมูลต่างๆจากการสังเกต
หรือซักถามผู้เรียนในขั้นต่างๆ เพื่อต้องการทราบปัญหาต่าง ๆ และแก้ไขปัญหาในการสอนครั้งต่อไป
ขั้นนี้เป็นขั้นการประเมินผลการเรียนของนักเรียน
ครูอาจใช้การประเมินทักษะตามสภาพจริง (Authentic
Assessment) และการสอบเก็บคะแนนปลายภาคเรียน
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)